VISITE

Krijgt u wel eens visite?
Dan bedoel ik dus niet die handvol vrienden die vierentwintig uur per dag en zeven dagen in de week welkom zijn en zo lang mogen blijven als ze zelf willen. Neen, ik heb het over vage kennissen, vroegere buren, oud collega`s en verloren gewaande familieleden. Mijn vrouw en ik krijgen regelmatig zulke bezoekjes en omdat we niet de beroerdste zijn, bieden we hen een kopje koffie aan met iets er bij.
Zodra die koffie op is denk ik dan: Gingen ze nu maar! Dat doen ze nooit, ze blijven maar praten over hun kennissen waar van ze aannemen, wat een misverstand is, dat wij die ook wel zullen kennen. Ten einde raad vraag ik maar eens of ze nog iets willen drinken, wijntje? Rood of wit? Een portje misschien?
Ja, dat willen ze wel. Shit. Shit. Shit.
Ondertussen heb ik de vrouw van het stel goed kunnen bekijken en ben ik tot de conclusie gekomen dat ze veel overeenkomst heeft met een ingegroeide teennagel. Een constant zeurende pijn, het ziet er niet uit en je wilt er zo snel mogelijk van af.
De radeloosheid en verslagenheid moet ondertussen toch wel van mijn gezicht zijn af te lezen zeker? Maar neen, het dreint maar door, blijft maar zitten en alle ziektes en pijntjes van het koppel worden door hen breed uitgemeten. Kinderen, kleinkinderen en huisdieren worden er met de haren bij gesleept. Hoe lang gaat deze martelgang nog duren?
Ik voel me draaierig worden, word steeds stiller en krijg een steeds beperktere woordenschat.
Eindelijk vertrekken ze, mijn vrouw en ik blijven nog een uur lang verslagen op de bank zitten, daarna zetten we het raam open en gaan we afwassen, om alle sporen van het bezoekje uit te wissen.
Ik weiger te geloven dat ze zo lang zijn blijven hangen omdat het bij ons zo gezellig is.
Visite? Het zijn gewoon mensen die niets beters te doen hebben en zich rot vervelen.


Martin Wings