zich drieëne in de ummekier
(inne krink va veer gedichte in 't Heëlesj)
tsimmer
't tsimmer ziet mit vuurleupige oge
durch de touwgeëfleke vinster
wie midde in d'r sjieëme
aavank va benuid greun
inne glansroeë bol
ziene ampere krink sjrieft
wie 't oapegoande mit ónbezjwoarde
heng dra huft en de troage kluur
va vergruëmeld lich noa binne winkt
in d'r noaderhank va noe:
de vinster oamt gereëve mörgeglui
reengewesje lóf mónkelt a gene
durpel, de roeëze klure toeënvas
en d'r ruëk rakt neet oetgeboare
midde in 't leëvend good
sjoelt ummer nog vergruzeld
sjterve, vuëgel bevroage
umzichtig 'n döarehek
mè 't teëgegewich sjuuft zich
vónkele huve sjpieële
zich aaf a g'n duur
en 't binnekink rakt boete zinne
durpel
d'r durpel nuëdigt noa
't tusjeligkend boete
woa de beëk in de ónvergeëte
grub, zich oane doeësj zoeë
flüsterlig hat neergelag
woa in de welle van de
huëvelrei, 't frisje greun
zich oane hapere hat noaverteld
en 't vlegende kringt tusje kroed
wat ginne oeëts gezieënd
boete
't lieët zich duie durch 't boete
d'r óngebonge durchsjien
kriet heng en inne mónk
'n zuver sjtum weëd toeëngezat
d'r sjieëm is i g'n hoes óntkoame
nieks wiefelt in 't achter
't drieënt zich in de ummekier
in 'm verzjwoart zich wie'de
de wiezer ermt um ziene tied
en in 't aansjtoand book
sjrieft zich e jónk gedich
maart 2009